w szkole języka rosyjskiego AKRUSS
oraz tłumacz języka rosyjskiego AKRUSS
mgr Agnieszka Kowalska
Jeżeli w poprzednim wcieleniu nie byłam Rosjanką, to swoje zamiłowanie do języka rosyjskiego zawdzięczam dwóm wspaniałym pedagogom. W szkole podstawowej odkryła we mnie talent do języka i przygotowała do konkursu z rosyjskiego mgr Bożena Sztuba. Osiągnięte z Jej pomocą sukcesy pozwoliły mi na wybór szkoły średniej bez zdawania egzaminów wstępnych. Zanim jednak do tego doszło miałam pierwszą w swoim życiu przygodę z żywym językiem rosyjskim – międzynarodowy obóz dziecięcy „Kirowiec” w Woroneżu. Do dziś z sentymentem wspominam okrzyki wychowawcy: «Упрааа-жнеее-ниие нааа-чиии-наем .. один.. два… три», pyszny biały chleb, mrówki 
, piosenkę «Спокойной ночи» i nieśmiałe próby kontaktu z rosyjskimi dziećmi.
Liceum to kolejne olimpiady i kolejne sukcesy przy wsparciu mgr Danuty Bożek-Jaworskiej, która to właśnie ukierunkowała moją dalszą edukację. Dzięki Niej uwierzyłam w swoje zdolności i postanowiłam je dalej rozwijać. Kończąc studia filologiczne z doświadczeniem pobytu w Moskwie w ramach stypendium wiedziałam już, że rosyjski jest nieodłączną częścią mojego życia. Pełna entuzjazmu, zachęty i optymizmu P. Bożek-Jaworskiej wyjechałam z kraju tam, gdzie było moje miejsce. Przez 5,5 roku spacerowałam wśród Rosjan ulicami Moskwy. Rozkoszowałam się melodią ich języka i nieustannie zachwycałam się jego bogactwem. Pisałam, mówiłam, myślałam i śniłam po rosyjsku.
Nieśmiałość dwunastoletniej dziewczynki wynikająca z bariery językowej już dawno zniknęła. Wśród Rosjan czuję się jak wśród swoich. I oni nigdy nie dali mi odczuć obcości. Codzienne szlifowanie języka dało niesamowite rezultaty – musiałam zaprzeczać, że nie jestem Rosjanką ! . Wielokrotnie słyszałam pochlebne opinie od Rosjan o moim czystym i poprawnym języku rosyjskim.
Dziś ze wszystkimi nabytymi umiejętnościami językowymi i ogromem wiedzy o realiach rosyjskich robię to, co lubię.
«Город застыл, приспущены флаги -
Всех взбудоражил отъезд нашей Аги!
Нашей по духу, почти по крови,
Но вряд ли такую же встретим мы боле.
Пани другие приедут в столицу,
С фигурами статными, красивыми лицами.
Но если сравнить всех их вместе с Агнешкой,
То она королева, а вокруг нее-пешки!
Конечно досадно, конечно обидно,
Мы слезы утрем, чтобы не было видно.
Мы выпьем сто грамм, чтобы не было грустно.
Давненько в душе так не было пусто.
На замок мы готовы границу закрыть,
Срок действия визы в наших силах продлить.
Решили б мы даже вопросы с гражданством,
Да только вот поздно – все усилья напрасны!
Нашла свое счастье на Родине Ага,
Да счастье такое,что другого не надо!
Бессильны мы здесь что-нибудь предпринять,
Не хочется очень, но придется отдать.
Отдать навсегда в надежные руки,
Избавив тем самым сердца от разлуки.
Ну а с нами останется образ светлейший
Кусочек души и взгляд твой добрейший!!!»
Локтев И.В. 26 сентября 2007 г.
cforms contact form by delicious:days
Авось да небось — родные братья, оба лежни.
Авось да небось — родные братья, оба лежни.
